سرشت

واقعیت و خیال

با همه دودلي ها

بين بودن و نبودن

بين واقعيت وخيال

"نبودن رو انتخاب كردم و خيال بودن"

چون چاره اي نبود

چون خواست خدا اين بود

+ نوشته شده توسط در دوشنبه 26 آذر1386 و ساعت 22:4 |

تو هيچ مي دانستي از سكوت هم مي شود الهام گرفت؟
كه روشني هميشه بشارت بخش
و پرواز هميشه هم رهايي بخش نيست؟
كه بايد ساعت ها فقط بنشست تا رهايي آموخت؟

آري آزادي هميشه رهايي بخش نيست
اسارت را بياموز آن زمان كه در اوج تمنايي!
بياموز زيبايي هم صحبتي با ديوار را
همدلي با سايه را
بياموز كه آفتاب هميشه هم نويد بخش نيست
بياموز تا نو شوي
از نو بيافريني
از بند واژه ها به در آيي
و جهاني دگر آفريني
بياموز كه ديگر اميد حرفي براي گفتن ندارد
بياموز تغيير را
تحول را
اما از بن و ريشه تغيير ده!
بياموز كه زلالي را نه فقط در آب هاي زلال
بلکه در گل آلودي مرداب ها هم مي تواني بيابي
بياموز كه وفا هميشه هم وفا نمي آموزد
از بي وفايي وفا بياموز!
از بي ثمري ثمر
از خشم مهرباني
از نفرت عشق
از مرگ زندگي
بياموز كه آموختن مرز ندارد
و بي مرزي آموزش رايگان طبيعت است

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه 21 آذر1386 و ساعت 15:9 |

مهندسی پزشکی

پایگاه مجازی بیوالکتریک ایران/http://www.bioelec-society.com

+ نوشته شده توسط در سه شنبه 20 آذر1386 و ساعت 14:38 |

پایان تنهایی

خدا در درون تو اتفاق می افتد، با يک تجربه ساده کوچک.

اگر خدا شوی هرگز نخواهی مرد، فقط هميشه تنها خواهی ماند.

پس ببخش ... بگذر ... عاشق باش

Nothing hurts more than loneliness.

But the trouble is, any relationship that arises out of the fear of being lonely is not going to be a blissful experience, because the other is also joining you out of fear.(OSHO)

هیچ چیز بیشتر از تنهایی رنج آور نیست.

اما مشکل این است که ایجاد هر پیوندی از روی ترس از تنهایی، تجربه مبارکی نخواهد بود،

چون دیگری نیز با همین انگیزه به تو پیوسته است!!!

+ نوشته شده توسط در دوشنبه 19 آذر1386 و ساعت 12:5 |

هدف انسان بايد اين باشد که به مرجع اقتدار خود تبديل گردد ؛

يعني در مسائل اخلاقي داراي وجدان ، در مسائل فکري داراي اعتقاد و در مسائل احساسي داراي صداقت باشد .

اما انسان تنها زماني مي تواند صاحب اين اقتدار دروني گردد که به اندازه کافي بالغ باشد تا جهان را با خرد و عشق دريابد .

...........................................................................................................................................

من دلم مي خواهد
خانه اي داشته باشم پر دوست
کنج هر ديوارش
دوستهايم بنشينند آرام
گل بگو گل بشنو
هر کسي مي خواهد
وارد خانه پر عشق و صفاي من گردد
يک سبد بوي گل سرخ
به من هديه کند
شرط وارد گشتن
شست و شوي دلهاست
شرط آن داشتن
يک دل بي رنگ و رياست
بر درش برگ گلي مي کوبم
روي آن با قلم سبز بهار
مي نويسم اي يار
خانة ما اينجاست
تا که سهراب نپرسد ديگر
خانة دوست کجاست؟

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه 1 آذر1386 و ساعت 12:17 |

درباره وبلاگ

دلیل شروع این وبلاگ خواندن بخشی از یک کتاب با محتوای زیر بود:

وقتی که احساس میکنیم کسی به ما عشق نمی ورزد افسرده هستیم و از درون تهی شده ایم . جستجو و یافتن کسی که به ما عشق ورزد و یا به ما عشق دهد راه حل واقعی نیست .آنچه در این مرحله مفید واقع می شود عشق ورزیدن کامل به شخصی دیگر بدون توقع و انتظار برای دریافت عشق است . عشق ما همزمان و به طور خودکار به خود ما باز می گردد و شخص مقابل ناچار نیست که به خاطر عشق ما تغییر کند و یا در عوض چیزی به ما بدهد.

تصور آشفته دنیا این است که شما باید قبل از آنکه عشق را درون خود احساس کنید عشق دیگران را بدست آورید . اما قانون عشق با قانون دنیا مغایر است .قانون عشق می گوید شما عشق هستید و همچنان که به دیگران عشق می ورزید به خود می آموزید که سرشت واقعی تان چیست.