سلام
۱.
تصمیم دارم این آخرین مطلبی باشه که در این وبلاگ می نویسم.
آدرس وبلاگ جدید رو اینجا نمیذارم. دلایلی داره که از آنها بگذریم 
. الان حتما خیلی ناراحت شدید؟ ظاهرتون نشون میده 
۲. این روزها به دلایلی نمیتونم زیاد بیام نت. الان هم ساعت نیمه شب و ۵۰ دقیقه است 
و من برای اینکه آنتی ویروس جدیدم آپدیت بشه بیدارم.
اینه که از جناب یک دوست عذر خواهی می کنم که این همه طول کشید تا ما بحث رو شروع کنیم. از زهرا خانم هم همینطور...
به قول بچه ها 
نه اینکه ما خیلی صاحبنظریم اگه بحث نکنیم آسمون به زمین میاد.
۳. و اما اصل مطلب:
چقدر گذشته آدمها مهمه؟ این دوست ما اصرار داره نظر شما یعنی خوانندگان محترم این وبلاگ رو بدونه 
ولی من میخوام سر بحث رو باز کنم... فقط همین
یادمه یکی از دوستام می گفت شرط اولش برای ازدواج اینه که خواستگارش قبلا دوست دختر داشته باشه... اون موقع هضم این طرز فکر برام خیلی سخت بود ... از ش پرسیدم "خوب نگران نیستی که هنوز اون دختر رو دوست داشته باشه و بنا به دلایلی مثلا اجبار خانواده یا مسائل مالی یا .... اونو رها کرده و سراغ تو اومده باشه؟؟؟؟"
ولی وقتی این جمله رو بعدها از چند نفر دیگه هم شنیدم فهمیدم که این طرز فکر طرفداران زیادی داره... منطقشون هم اینه که اگه طرف قبلا دوست دختر نداشته:
۱. آداب معاشرت و نحوه رفتار کردن با خانم ها رو بلد نیست!
۲. بی تجربه است... هنوز هیچ امتحانی پس نداده... از کجا معلوم ؟ شاید شناگر ماهری باشه که هنوز آب ندیده! شاید بددل و چشم ناپاک باشه! ولی فرصت بروز شخصیت واقعی شو نداشته.
۳. شاید خسیس و ناخن خشک باشه و از ترس پول خرج کردن باشه!
.....
البته اینا رو قبول دارم.... ولی !!!!!!!!
آیا تعداد زیاد دوست دختر میتونه توجیه کننده باشه؟
پسری که با تعداد زیادی دختر دوسته .... حالا همزمان یا به نوبت و یکی یکی... آیا از نظر روحی آدم سالمیه؟ اینی که گفتم به دختر ها هم برمیگرده!
مگه دل آدم کاروانسراست؟
اصل دوستی رو نمیخوام زیر سوال ببرم... ولی از نظر من اینجورد آدمها یه جورایی دنبال ارضای هوسهاشونند.... آخرش هم با کسی ازدواج می کنن که به قول خودشون آفتاب مهتاب ندیده باشه.... اونم نه به این دلیل که این یکی را بیشتر دوست دارند.... نه ! فقط میخوان یکیو توی خونه داشته باشن که مطمئن باشن فقط مال خودشونه و جز املاک شخصیشون... بعد از ازدواج با اون... به کارهای قبلیشون یعنی تعدد دوست دخترهای مدل جدیدتر ادامه میدن...من با چشم خودم نمونه هاشو دیدم و این برای من یک اصل ثابت شده است.
تازه این بهترین حالتشه که طرف فقط برای وقت گذرونی و ارضای هوس سراغ دوستی بره... شما فکر کنید در هر دوستی عاشق هم بشه و یا به نوعی مهر طرف به دلش بشینه! 
از اون دسته آدمهایی که یک دل دارند و هزار دلبر!!! نمیتونن که با همشون ازدواج کنن....
نمیخوام بحث رو خیلی اختصاصی کنم.
حالا فرض کنید یک دختری با یک یا چند پسر دوست بوده باشه!!!
متاسفانه نمونه های اینجوری هم زیاد دیدم.
از اینجا به بعدشو زیر ۱۸ ساله ها برن لالا 
شما اصلا میدونید معنی دوستی چیه؟ گاهی فکر می کنیم دوستی یک دختر و پسر فقط به حرف زدن و بیرون رفتن و کادو خریدن و .... محدود میشه!
حق هم داریم .... از بس که ساده هستیم
و خدا رو شکر هیچ منبع آگاه کننده ای هم وجود نداره.... دخترهایی رو میشناسم که که با سن کم و از روی کنجکاوی یا هر علت دیگه ای که ناشی از ناآگاهی شون بوده تا لحظه آخر نمیدونستن چه بلایی قراره سرشون بیاد... کی باید اونها رو آگاه میکرد؟
الحمدلله با روشهای جدیدی که اومده خونواده ها بعد از اینکه کار از کار گذشت، یه جوری قضیه رو حل می کنن
... ولی آدم دلش میسوزه برای اون بدبختی که در آینده باید میوه دستمالی شده دیگران رو به خونش ببره.
اگر شما جای قانونگذار بودید برای حل این مشکل چه راه حلی یپدا می کردید؟
۴. یک مساله دیگه ای که این روزها دغدغه خودمه اینه که سیگار کشیدن یک پسر آیا دلیل قانع کننده ای هست برای قبول نکردنش به عنوان همسر؟
۵. جناب یک دوست فرمودند که در مورد این که گذشته طرف چقدر مهمه به یک سری نتایج رسیدن ... ازشون دعوت میشه ما رو هم در جریان بذارن.
۶. اگه عاشق بشی همه این بحث ها کشکه
عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را
دزد دانا می کشد اول چراغ خانه را
امیدوارم همتون در زندگی عشق پاک، واقعی و موندگار رو تجربه کنین
۷. از زهرا خانوم دعوت میشه در مورد سوژه پیشنهادیشون کمی بیشتر توضیح بدن
.... مرز عشق و عادت!!! یک کمی پیچیده است. خودت باید سر بحث رو باز کنی!
