قصه های عاشقانه

غريب است دوست داشتن..

وعجيب تر از آن است دوست داشته شدن...

وقتي مي‌دانيم کسي با جان و دل دوستمان دارد ...

 ونفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ريشه دوانده ؛

 به بازيش مي‌گيريم هر چه او عاشق‌تر ،

ما سرخوش‌تر،

 هر چه او دل نازک‌تر ،

ما بي رحم ‌تر .

 تقصير از ما نيست ؛

 تماميِ قصه هايِ عاشقانه،

 اينگونه به :

گوشمان خوانده شده‌اند